آقای محمدرضا دیوافکن سالها پیش مسیر حرفهای خود را دور از ایران آغاز کرد؛ در دل بازارهای بینالمللی پارچه، جایی که کیفیت، دقت و شناخت عمیق از متریال حرف اول را میزند. او در طول سالها فعالیت در خارج از کشور، نهتنها به تجارت پارچه مسلط شد، بلکه زبان دوخت، الگو، مد و فَشن را از درون شناخت؛ از جنس نخ و بافت، تا ایستایی لباس بر تن و رفتار آن در حرکت. برای او، پارچه فقط کالا نبود؛ هویت داشت، کارکرد داشت و داستان میساخت. همین نگاه باعث شد تجربهی او محدود به خرید و فروش نماند، بلکه به درکی جامع از زنجیرهی کامل پوشاک، از طراحی تا تولید، تبدیل شود. با وجود موفقیتهای حرفهای در خارج از کشور، پیوند او با ایران هیچگاه گسسته نشد. علاقه به ساختن، انتقال تجربه و ایجاد ارزش در وطن، سرانجام او را به تصمیمی جدی رساند: بازگشت و سرمایهگذاری بر دانشی که سالها اندوخته بود.